4 Haziran 2010 Cuma

quit

uyur uyanıklık arası. ay, gökyüzümde. buradan ay'ı pek göremiyorum, evim ilk kat ya. fuck it!

kırmızılar giyer zaman, şehvetlidir, kanması kolaydır bundan. kanmayınız! çünkü şimdi minik patim geziyor sokakta kayıp ve ondan heyecan duyuyorum, onu özlüyorum. kavuşması kolay, yarını bekliyorum. öncesi zor bile değil, imkansız. imkansızı istemek küstahlıktır, başarısızlıktır üstelik. kim kimi neyle kandıracak? hala ne istediğimi bilemiyorum. kolay mı ki bu? bünyemde o kadar çok şey nüfuz ediyor ki. şanslıyım bir bakıma, bir bakıma a.q. sarhoş olamıyorum. sallantı derseniz her daim mümkün, akıl duruyor yazık ki. çok şeye sarılıyor, çok şeyden soğuyorum ve bunlar bir anda oluyor. zaman kadar hızlıyım ha! işte budur!


ps: başlık hep sonradan geliyor.

Hiç yorum yok: