annemin çiçek kokularını özledim çocukluğumdaki. parmak uçlarıma basmadan sokağı göremediğim, kim seksek oynuyormuş bilemediğim.
o çiçekler arasındaki küçük hayvancıklarımı özledim.
babamın tutkunu olacağı güzellikteki o biberde ne olduğuna merakımı.
aynı boydaki arkadaşlarımla havuzumuz olan kocaman leğeni. tuz koyarsak deniz gibi oluyordu.
balkon da balkonmuş! hepsi sığıyordu işte oracığa.
şimdi.. o kadar çok şey var ki, parmaklarımın ucuna bassam da göremiyor, kokularını alamıyorum. denizin tuz ve leğenden ibaret olmadığını biliyor, babamı özlüyorum.
o günlerden mutlak kalan , merakım. biberin acı olduğunu biliyorum artık.
12 Haziran 2009 Cuma
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
