24 Mart 2008 Pazartesi

en küçük parmağımdan başlarım ben kesmeye. ama bu tam bi kabusa dönüşebilir. doymazsam bi büyüğünü keser, tamamını da bitiremezsem yazık etmiş olurum.

geniş zaman olur ki

arar arar durulur ya ne masalsılar..
kocaman gözleri vardı bir çocuğun. koşarken gördüm ilk, durmuşum. korktum. öyle böyle değil, korktum. ne sevdi ya beni, ben sevemedim.
arıyorum da meraktan, iz yok. oysa şimdi ne hikayeler yazılıyor en koyusunu seçip kelimelerin.
simsiyahtı gözlerinin etrafı, rengi alabildiğine bilmediğim bir yeşil. gülüşünü de hiç hatırlamıyorum üstelik ama küçük, çok güzel dudakları vardı. öptüm de, neden öptüm bilmem. hiç hatırlamıyorum şimdi sıcak mıydı, yok muydu..
elinden çiçeği eksik olmaz, arada bir şarkı söylerdi. çok ağlardı ya hüznü ezilmesin diye belki nedendir diye baksam aynada saçını düzeltirdi. haa, ne güzel de saçları vardı. saçları böyle güzel üç çocuk tanıdım, o hariç kokularını da hatırlarım.

yanıcak yer buldun mu kendine çocuk?