13 Kasım 2008 Perşembe

courante



yetinmek değil, en güzeli hala yürümemiz. ellerimizi tıka basa dolduracak ne kadar çok şey var. sen beni rüyalarınla süsle şimdilik, ben de uçutmalar alayım yanıma.

konuş kızım diyorum bazen kendime. öfkeler bul hayata karşı çıkacak. öpüşürken boynun kırılmasın, kurbağa bile yaşlanırken.

saçlarım yılanlığından usanmayınca çare diil oyuncaklarımın yanına çocuk yapmak. ha bu isteğim diil, doğasında var yılan olmak ama gün gelir arasına çiçek konulacak kadar yumuşar.

pembe çok yakışıyo bana örneğin.

4 yorum:

nikopol dedi ki...

sapa kalıyorum hayata bazen

uzaga bakıp yururken cicekleri eziyorum,

kelebegim sanarken

pullarımı döküyorum,

ısıkları göz alan caddenin sokagına ..

Vatansız Kral dedi ki...

peembe gönlüm seende
:P

nikopol dedi ki...

sırtım burada guvende.

nikopol dedi ki...

"insanları itmemizin nedenini kimse bilemez
yakar ruhları parmaklarımızı atarız,
tütün basarız boşalan yerlerine
cam bir çocuk bırakırız gözlerinde
günbatımı,boş bir kutu,ya da negentes"