4 Şubat 2008 Pazartesi

peynir

12 gün arayla olanın önüne geçilmeyeceğini tasdiklemişim, aferim diyorum kendime. alışkanlık yapmasa bari.

hız vereyim şenlensin ortalık, dans etmek isteyen? saçlarımı savura savura dans edesim yok ama olsun istiyorum bi ara öylesini de. şu an tıngırtıda sallanma modundan ötede diilim. gelirse ışıklar yanıp sönücek göklerinde, gözlerini kapadığında duyanların. gözlerini kapadığında duyanlar biraz sakat oluyo gerçi. ilerisini diilse bile önünü görmesi gerekiyo çünküm.

şöyle bi ses seçsem kendime, öyle bi gövde, birde öylesi bi yüz.
yok, tanrısallaşmak gibi bi niyetim yok, belki değişik olur hani. ama bilmediğimi nasıl var ederim, sorun burda. tanımadığım ayakların adımlarına da hakim olamam. riske edilcek bi durum diil yani, yoksa savaşılır her koşulla.
koşulları da görmüyorum gerçi, bi noktam kör. çok fazla zararım olsun istemediğimden çok fazla karı da kovalamıyorum hem. prensip meselesi diil tabi, gerek olmadığından. penamı kaybetsem de çalmaya devam edebilirdim örneğin. en fazla kanayacaklarını bildiğimden. bildiğimden!

Hiç yorum yok: