22 Ocak 2008 Salı

dudağımın derisini biraz fazla yırttım da tam ortasından bi parçasını yırttığımı gördüm önümdeki karanlık, gözalıcı manzaranın. öylesi de fena diildi, eksik olmasının dışında...
bana da söyleyen olmadı zaten..

yolda bi an aşık olduğumu düşündüm, garipti, heyecan verici. kim olduğunu düşününce toz yutar gibi bi his. sonra geçti, olanın önüne durmak diye bişi yok, 'dalgaları sürmesini öğrenmeliyim' dedim sonra, sonra yine geçti.

1 yorum:

nikopol dedi ki...

balıklar cıglık cıglıga ölüyordu,
derindi.

ama tutarsız,yitik ve kayıptı siyah balık.

tutulsa,yenmez. akvaryumlara yakısmazdı.

sıkıstı bir yerlere..

-beni bir kus yesin hemen!