29 Kasım 2007 Perşembe

mezuniyet

alıştıkça daha fazla yakıyorum vücudumu, daha fazlayı asla anlamıyo..
kaç gündür kahve içmediğimi farkettim, kaptım geldim bir tane, bahçe makasımın şerefine içiyorum.
beyazlara dokunabilmesini arzuluyorum yeniden parmaklarımın, dokunurken yanmasını. zebanilerse aşağıda gecemi çalmaya gelmişler yine. karşı koymuyorum bi süredir.
dünse gecem oldu bi çocuk, parmakları yaralı sanki. perdeyi açıyor mu kapıyor mu anlamadım bi türlü. anladığım tek, çığlığında parmaklarının kanı kurumuştu artık. acıyı yutmuş, çalıyordu. zehir kahvemi içerken parmaklarını hayal ediyorum.. hayalimi tamamlamaya sabırsızlanıyorum dinledikçe. henüz haketmediğimi düşündüğüm bir anına buruklaşıyorum. top oynamayı sevmezmiş.. top oynarken görmüş olmak onu henüz çalmıyoken belki de, ne garip dedirtio bazen hayaller. bense oyun oynamayı henüz bırakmamış, neden karanlık sokaklardan yürüdüğümü henüz düşünmemiştim bile. parlak mavi bi montum vardı, sonrasında çok parlak olduğunu düşünüp başka hayatlara teslim ettiğim.
şimdi benim de şahitliğimde kan çiçekleri, saksıları boşver..