31 Ekim 2007 Çarşamba

abrakadabra

yokluğumun farkında olamicak uzaklıktasın.
yıldız tozu serpiyorum üstüne avuç avuç, nefesinin tadını alabileyim diye.

nefesim içimde sıcak, tıkanıp yaşayabilsem..

masal meyvesi

bacak aramdan akan kan olsa iyi, bütün çocuklarımı yollara verdim.
hiç günahım yok şimdi, herşey daha da kolay.
merdiven dayasalar çıkarım gökyüzüne çığlıkları duymadan.

iş başa düştü yine..

nefes bir ki..

uzun soluklu düşüncelerim, planlarım yok. ne kadar nefesim kaldı çantamda bilmezken..
ellerimse yeterince kirli aslında, biraz düşünmeme sebep olmalılar.
bir hastalık gibi, dokundum, çürüdüler. ama kokuları ayırd edilir oldu nihayetinde.
sen çok bekleyensin. hem çok konuşup.
bense elimi ardımda bırakıp gitmiyorum.