9 Ekim 2007 Salı


ayak seslerim ne kadar acımasız ilerliyo şu an onun kulaklarına biliyorum, banaysa asil.
bu kezde adil değil belki.bir asil de susuşun.

bir hayat kazanmak? kaygısızın eline tutuştursan bir kirpiğe harcar.kime anlatmalısın peki?

güzeldi herşey, akışı. kendime biraz daha hakim olmalıyım yine de.
oyun sevmem, olsun mu bilmiyorum? belki diyorum biraz da böyle vakit geçer, olsun.
oynayın bakalım. yine de benim hayatımda kimsenin sesi yükselemez.

özür de beklemedim hiç. 'tanrım isticeğim bişey olsun' demekten de alamıyorum kendimi arada. çok mu aldım da sıkıldım emin olamıyorum. çocuğa bürünebilirim, müsadelerim çokça zaten kıssam daha mı heyecan verir? tabi hiç müsade almazken kısmak da acımasızca olur sanki, kalsın böyle. kafa yormamak en azından en makbulü.

hayatıma pek kadın girmedi sebebinden şu an sadece zeki erkekleri seviyorum. ihtişamlı adımlar.

ışığı yanınca bişey var zannettim, gidiyorum diyomuş. doldururum ben sorun arz etmez. kabullenmemense trajik, senin kabulüne baksa.

kime yazıyorum değil mi? kaç kafa karıştı, kim hakim?

yenilmekte istiyorum, sözde dinlicem az.
deliye yatıldığında gülünmese de olur.
deli değilim, gülün bana.