7 Temmuz 2007 Cumartesi

yine...


Adım belli, kaçamıyorum.
Varlığımı oluşturan bu, benim temizim yok!
Ne safça sevebiliyorum, ne de safça yaşayabiliyorum. Karışımımda bunların yokluğunu iyiden iyiye hisseder oldum artık.
Kendimden kaçamıyorum... İnsanlardan da.
Yaralıyorum, kirletiyorum ve sadece bu kadar.

Suçluyum.





1 yorum:

Vatansız Kral dedi ki...

saflık dedıın bır hayal guzelım
sen olmayanı kımsenın sahıp olmadıına goz dıkmıssın hedefın buyuk senın

ama evet sen ulasabılırsın
ınanıorum
sen azımlısın
sen ıstedıının pesınde kosansın
sen tutup koparan ve yılmayan vazgecmeyen tokezlemeyen guclusun
mınıksın
ama cok guclu bır buyuksun